Ludzie, czy Wy też jeszcze nie możecie złapać oddechu?! Bo ja tak. Właśnie skończył się finał Ligi Narodów i Polska pokonała USA 3:2! I to jak! To nie był mecz. To był rollercoaster. Taki, po którym masz ochotę i płakać, i krzyczeć z radości. Zaczęliśmy pięknie - pierwszy set dla nas 25:21. Myślę sobie: idzie jak burza, będzie gładko. A gdzie tam. Amerykanie to Amerykanie. Nigdy się nie poddają. Drugi set 23:25 dla nich. Trzeci set to już w ogóle thriller - graliśmy na przewagi, serce w gardle, i przegrywamy 25:27. I w tym momencie 90% ludzi pomyślało: no dobra, to koniec. Czwarty set to była walka o życie. Każdy punkt wyszarpany. Każdy blok to był krzyk całej hali. Wygrywamy 25:23 i doprowadzamy do tie-breaka. A w tie-breaku... w tie-breaku włączyli po prostu tryb turbo. 15:10 i złoto jest nasze! Co za drużyna. Co za charakter. Przegrywali 1:2 w setach, wracają i wygrywają finał z USA na oczach całego świata. Dziś nie ma znaczenia kto ile skończył ataków. Dziś liczy się tylko to, że ...
wszystko co związane z dziennikarstwem