wszystko co związane z dziennikarstwem

     Śnieżka i Kościół Wang. Dwa miejsca, które zostają w pamięci Są w polskich górach miejsca, które magnetyzują. Miejsca, do których wracamy, choć podczas ostatniej wizyty obiecywaliśmy sobie: „nigdy więcej”. Dokładnie taka jest Śnieżka (1603 m n.p.m.) . Kapryśna, piękna, surowa i absolutnie wyjątkowa. Dlaczego ten samotny, kamienny stożek na granicy polsko-czeskiej co roku przyciąga setki tysięcy wędrowców? Bo Śnieżka to nie tylko suchy punkt na mapie. To stan umysłu i emocjonalny rollercoaster. Jeśli pojedziesz do Karpacza, trudno wyobrazić sobie wizytę bez wejścia na Śnieżka i zobaczenia Kościół Wang . To dwa zupełnie różne miejsca, a mimo to łączy je coś wyjątkowego. Cisza. Historia. I uczucie, że jesteś bliżej czegoś większego niż codzienne sprawy. Gdy patrzysz na nią z dołu, wydaje się surowa i niedostępna. Kiedy zaczynasz wędrówkę, krok po kroku odkrywasz jej prawdziwe oblicze. Szlak prowadzi przez lasy, kamieniste ścieżki i miejsca, gdzie wiatr potrafi zmienić p...

    Statystyka, która boli. Dlaczego rynek pracy znów zamyka drzwi przed osobami z niepełnosprawnościami? Za każdym razem, gdy przeglądam najnowsze raporty z rynku pracy, staram się widzieć w nich coś więcej niż tylko słupki i procenty. Ale te najświeższe dane po prostu bolą. Wynika z nich jasno: coraz więcej osób z niepełnosprawnościami trafia do rejestrów bezrobotnych. To nie jest po prostu „niepokojący trend”. To tysiące cichych, ludzkich dramatów. To moment, w którym człowiek, po miesiącach wysyłania CV, znów słyszy głuchą ciszę albo automatyczną odmowę. To lęk o jutro, poczucie odrzucenia i powracające pytanie: „Czy dla kogoś takiego jak ja nie ma już miejsca w społeczeństwie?” . Praca dla osób z niepełnosprawnościami nigdy nie była tylko kwestią zarabiania pieniędzy. To przede wszystkim bilet do samodzielności, poczucie godności i dowód na to, że jest się potrzebnym. Dlaczego więc ten bilet jest dziś tak trudny do zdobycia? Eksperci wskazują na trzy główne powody. Choć b...

    Uzdrowisko Cieplice. Miejsce, gdzie od wieków ludzie szukają zdrowia i spokoju                     Są miejsca, które leczą nie tylko ciało. Cieplice należą właśnie do nich. Gdy spacerujesz po Parku Zdrojowym, słyszysz szum fontann, czujesz zapach starych drzew i widzisz góry na horyzoncie. Trudno uwierzyć, że ludzie przyjeżdżają tutaj po zdrowie od ponad 700 lat. To najstarsze uzdrowisko w Polsce, a leczenie wodami termalnymi trwa tu nieprzerwanie od 1281 roku.  Skąd wzięły się Cieplice? Historia zaczyna się od legendy . Mówi ona o rannym jeleniu, który wszedł do gorącego źródła i odzyskał siły. Widząc to, książę Bolesław Wysoki miał polecić zbudowanie w tym miejscu myśliwskiego dworu. Prawdy historycznej nikt już nie sprawdzi, ale jedno jest pewne – gorące źródła znano tutaj już w XIII wieku.  Pierwszy dokument wspominający o cieplickich wodach pochodzi z 1281 roku. Wtedy książę Bernard Lwówecki przekazał ź...

Dlaczego dobre słowo daje nam skrzydła (i jak nie pozwolić, by inni je podcinali)? Każdy z nas to lubi. Stoisz w kolejce po kawę, rzucasz okiem w lustro i myślisz: „Może być”. Nagle ktoś znajomy (albo nawet nieznajomy!) mówi: „Hej, ale świetnie dziś wyglądasz!” albo „Rany, czym Ty pachniesz? Obłędny zapach!”. I co się dzieje? Nagle świat robi się trochę prostszy, a Ty prostujesz plecy i automatycznie się uśmiechasz. Komplementy mają magiczną moc. Działają jak darmowy zastrzyk energii. Dlaczego więc niektórzy tak bardzo żałują nam tych kilku miłych słów? Magia prostego komplementu Ludzki mózg uwielbia docenienie. Usłyszenie czegoś miłego na swój temat aktywuje w głowie te same ośrodki nagrody, które reagują np. na otrzymanie gotówki. Dobre słowo to nie tylko próżność. To sygnał: „Widzę cię, jesteś dla mnie ważny, podoba mi się to, co robisz”. Kiedy ktoś chwali Twój wygląd, zapach, nową fryzurę czy świetnie zrobiony projekt w pracy, dostajesz paliwo do działania. Czujesz się bezpieczniej...

  Deszcz, śmiech i tort idealny. O tym, jak pogoda przegrała z dobrą energią! Znacie to uczucie, kiedy planujecie imprezę od tygodni, a rano budzi Was widok szarych chmur i rytmiczne stukanie deszczu o szyby? No cóż, wczoraj pogoda postanowiła spłatać nam figla. Było ponuro, mokro i kapryśnie. Ale wiecie co? To nie miało najmniejszego znaczenia! Wczorajsza impreza pokazała, że najlepszym przepisem na udany dzień są po prostu ludzie. Od progu czuć było niesamowitą, ciepłą atmosferę, która szybko rozgoniła zewnętrzne szarości. Kiedy tylko na chwilę przestało padać, ogród momentalnie ożył. Dzieciaki, niewiele robiąc sobie z wilgoci, z okrzykami radości ganiały po trawie, nadrabiając czas spędzony w domu. Dorośli przenieśli się na zewnątrz – jedni leniwie spacerowali z kubkami w dłoniach, inni toczyli niespieszne rozmowy, ciesząc się świeżym powietrzem po deszczu. A jedzenie? To była czysta poezja! Stoły uginały się od pyszności, a wisienką na torcie okazał się... cóż, sam tort. Wyśmie...

    Wrocław. Miasto, które zostaje w człowieku na dłużej                          Wrocław nie próbuje być idealny Wrocław ma w sobie coś spokojnego. Nie atakuje atrakcjami na każdym kroku. Nie udaje miasta z folderu turystycznego. A mimo to bardzo szybko zaczyna się go czuć. To miejsce żyje swoim tempem. Rano pachnie kawą i wilgotnym brukiem po deszczu. Wieczorem odbija światła w Odrze i zwalnia razem z ludźmi wracającymi do domu. Wrocław nie robi wielkiego pierwszego wrażenia. On działa powoli. I właśnie dlatego zostaje w głowie na długo. Miasto mostów i rzeki                    Największy klimat czuć nad wodą. Odra tworzy charakter tego miasta. Mosty, bulwary i ścieżki przy rzece sprawiają, że nawet zwykły spacer wygląda inaczej. Ludzie siedzą nad wodą do późna. Rozmawiają. Milczą. Patrzą na odbicia świateł. Tramwaje przejeżdżają obok starych kamienic, a mi...

   Cisza na korytarzach, czyli rewolucja bez ekranów. Co tak naprawdę przyniesie nam zakaz telefonów w szkołach? To się stało. Od 1 września 2026 roku nasze dzieci wejdą do szkół i przedszkoli na zupełnie nowych zasadach. Polskie prawo oświatowe wprowadza oficjalny zakaz korzystania z telefonów komórkowych oraz innych urządzeń komunikacyjnych w podstawówkach i przedszkolach. Przepisy, które przeszły przez Sejm niemal jednogłośnie (420 głosów „za”), budzą w nas – rodzicach i nauczycielach – ogromne emocje. Z jednej strony czujemy ulgę, a z drugiej – paraliżujący lęk.  Dlaczego ta zmiana tak mocno nas dotyka? Spójrzmy prawdzie w oczy: korytarze szkolne w ostatnich latach zaczęły przypominać poczekalnie na dworcu. Cisza, pochylone głowy, niebieskie światło odbijające się w młodych oczach. Dzieci przestały ze sobą rozmawiać, przestały biegać, kłócić się na żywo i godzić przy sklepiku. Zamiast tego zamykają się w wirtualnych bańkach TikToka czy komunikatorów. Wprowadzany zak...