Żubry w Polsce. Czy naprawdę mamy tylko 1000 żubrów?

Jeszcze kilka lat temu mówiło się o tysiącu żubrów w Polsce. Dziś te dane są już nieaktualne. Populacja rośnie, i to jest fakt.

Ile żubrów żyje w Polsce?

Według najnowszych danych, w Polsce żyje już ponad 3000 żubrów.

• Około 2800–2900 osobników żyje na wolności
• Około 200 przebywa w hodowlach zamkniętych

To oznacza, że Polska ma jedną z największych populacji żubrów w Europie. Jeszcze w XX wieku gatunek niemal wyginął. Dziś jest przykładem skutecznej ochrony przyrody.

Dlaczego żubr był zagrożony?

Po I wojnie światowej żubry zniknęły z natury. Przetrwały tylko w ogrodach zoologicznych. Zostało zaledwie kilkadziesiąt osobników. Naukowcy rozpoczęli program odbudowy gatunku. Stopniowo wypuszczano żubry na wolność. Odbudowa trwała dekady.

Gdzie żyje najwięcej żubrów?

•  Puszczy Knyszyńskiej
• Zachodniej Polsce w kilku kompleksach leśnych 
• Bieszczadach 
• Puszczy Białowieskiej
• W samej Puszczy Białowieskiej żyje ponad 800 żubrów. 

Żubr to największy ssak lądowy europy .i ma realny wpływ na las:

• Reguluje roślinność
• Tworzy naturalne polany
• Wspiera bioróżnorodność

Przyciąga też turystów. Wiele osób przyjeżdża tylko po to, by zobaczyć żubra w jego naturalnym środowisku.

Cieszy nas, że liczba żubrów rośnie. To naprawdę dobry znak! Jednak pojawiają się nowe wyzwania, z którymi musimy się zmierzyć:

 • Choroby w stadach 

• Zbyt duże zagęszczenie 

• Szkody w uprawach 

Dlatego potrzebujemy nowych terenów oraz mądrego zarządzania populacją. Co możesz zrobić, aby pomóc?

 • Wspieraj parki narodowe 

• Nie dokarmiaj dzikich zwierząt

• Reaguj, gdy zauważysz kłusownictwo 

• Edukuj innych Ochrona przyrody zaczyna się od naszej świadomości.

 Cztery lata wojny w Ukrainie. 24 lutego 2022 roku świat się zatrzymał.

To był poranek 24 lutego 2022 roku, kiedy rosyjskie wojska rozpoczęły pełnoskalową inwazję na niepodległą Ukrainę. Ten dzień na zawsze odmienił Europę i życie milionów ludzi.

Od czterech lat trwa konflikt, który wstrząsnął całym światem. To największa wojna zbrojna w Europie od czasów II wojny światowej.

24 lutego 2022. Rozpoczęcie rosyjskiej agresji na Ukrainę.

Wczesnym rankiem 24 lutego 2022 roku, siły Federacji Rosyjskiej zaatakowały Ukrainę z różnych kierunków. Ich celem stało się państwo, które od 1991 roku budowało swoją niepodległość po rozpadzie ZSRR.

Atak objął takie miasta jak Kijów, Charków, Mariupol i wiele innych. Miliony ludzi musiały uciekać ze swoich domów. To nie był przypadek. To była zaplanowana, pełnoskalowa wojna.

Bilans ofiar cywilnych według ONZ.

Dane Organizacji Narodów Zjednoczonych, obejmujące okres od 24 lutego 2022 do 31 grudnia 2025, ukazują ogrom tragedii.

Według informacji ONZ: 

• 14 999 cywilów straciło życie
• 40 601 cywilów zostało rannych

Za każdą z tych liczb kryje się człowiek. Rodzina. Historia, która nagle się urwała.

Zadaj sobie pytanie: jak wyglądałoby twoje życie, gdybyś musiał uciekać w kilka minut, zostawiając wszystko?

Szacuje się, że około 70 procent infrastruktury Ukrainy zostało zniszczone lub poważnie uszkodzone.

Zniszczenia obejmują:

- domy i bloki mieszkalne
- szkoły i przedszkola
- szpitale
- drogi i mosty
- elektrownie i sieci energetyczne

Brak prądu, wody i ogrzewania stał się codziennością dla wielu regionów.

Odbudowa kraju zajmie lata, a koszty szacowane są na setki miliardów dolarów.

Wsparcie dla Ukrainy. Solidarność ma znaczenie.

Od pierwszych dni wojny wiele państw i organizacji udzieliło Ukrainie pomocy humanitarnej, finansowej i militarnej. Miliony uchodźców znalazły schronienie w różnych krajach Europy.

Wsparcie przybiera różne formy:

- pomoc humanitarna
- zbiórki pieniędzy
- przyjmowanie uchodźców
- wsparcie psychologiczne
- pomoc medyczna

 Najtrudniejsza prośba świata. Dlaczego tak trudno nam powiedzieć „potrzebuję pomocy”?

Dziś, 23 lutego, obchodzimy Międzynarodowy Dzień Pomocy Potrzebującym. Zwykle w tym czasie myślimy o wielkich akcjach charytatywnych, zbiórkach i osobach w kryzysie. To wszystko jest piękne i potrzebne. Ale jest jeszcze jedna grupa „potrzebujących”, o której często zapominamy.

Żyjemy w kulturze, która stawia na samodzielność. „Dam radę”, „Sama to zrobię”, „Nie chcę nikogo obciążać” – te słowa powtarzamy jak mantrę, gdy czujemy, że grunt nam się wymyka. Dlaczego tak trudno nam wyciągnąć rękę?

• Lęk przed oceną: Obawiamy się, że proszenie o wsparcie to oznaka słabości lub braku kompetencji.
• Poczucie winy: Myślimy, że inni mają „gorzej”, więc nasze problemy wydają się zbyt błahe, by o nich mówić.
• Złudzenie kontroli: Wydaje nam się, że jeśli sami nie rozwiążemy problemu, to znaczy, że nie panujemy nad sytuacją.

Rewolucja w myśleniu: Prośba jako prezent

Wyobraź sobie, jak się czujesz, gdy ktoś bliski prosi Cię o pomoc. Czy myślisz wtedy: „Ależ on jest słaby!”? Prawdopodobnie nie. Czujesz się doceniony, potrzebny i bliski tej osobie.

Pamiętaj: Prosząc o pomoc, dajesz drugiej osobie wyjątkową okazję, by mogła pokazać swoją dobroć. To nie jest „obciążanie” – to budowanie mostu.

Pomaganie to naczynia połączone

Ostatni tydzień lutego to świetny czas, by rozejrzeć się dookoła, ale także zajrzeć w głąb siebie. Prawdziwa pomoc zaczyna się tam, gdzie kończy się ego, a zaczyna szczerość.

Jeśli dzisiaj czujesz, że masz nadmiar energii – podziel się nią z innymi.
Jeśli natomiast czujesz, że ledwo stoisz na nogach – nie wahaj się poprosić o wsparcie.

Historia z mojego życia

Moja filozofia pomagania opiera się na prostym założeniu: świat staje się lepszy tam, gdzie wkładamy w niego serce i uwagę. Od lat realizuję to na trzech uzupełniających się płaszczyznach:

Empatia dla ludzi: Regularnie angażuję się w pomoc bezpośrednią, na przykład przygotowując paczki świąteczne. Wierzę, że konkretne wsparcie materialne i pamięć o drugim człowieku to fundament lokalnej solidarności.

Troska o najsłabszych: Moje serce od dawna należy do Fundacji Koty Sieroty. Jako wolontariusz dbam o to, by skrzywdzone i porzucone koty odzyskały poczucie bezpieczeństwa i szansę na nowy dom. To walka o życie tych, którzy sami o pomoc nie poproszą.

Odpowiedzialność za przyszłość: Moja chęć niesienia pomocy wykracza poza sferę fizyczną. Aktywnie wspieram rozwój modeli OpenAI, kładąc szczególny nacisk na ich bezpieczny rozwój. Wierzę, że sztuczna inteligencja musi być budowana w sposób etyczny i bezpieczny, aby realnie wspierać ludzkość, a nie stwarzać dla niej zagrożenia.

Pomaganie mam we krwi – od lat staram się być tam, gdzie wsparcie jest najbardziej potrzebne. .  moje serce bije dla tych, którzy sami o pomoc nie poproszą.

A Ty? Kiedy ostatni raz pozwoliłeś sobie na bycie tym „potrzebującym”? Czy jest coś, w czym ktoś mógłby Ci dzisiaj pomóc? Daj znać w komentarzu – czasem samo nazwanie problemu to pierwszy krok do jego rozwiązania.

 Czy można przeżyć uderzenie pioruna? Historia Dylana i Lexie 

W sierpniu 2015 roku w Stanach Zjednoczonych dwoje nastolatków – Dylan i Lexie – doświadczyło niezwykłego zdarzenia, gdy piorun uderzył w ich podczas burzy… i przeżyli.

To rzadkie, ale nauka i odrobina szczęścia mogą to wyjaśnić. Piorun to potężne wyładowanie elektryczne. Prąd może osiągać setki tysięcy woltów i tysiące amperów. Kiedy dotyka ciała człowieka, może: powodować zatrzymanie akcji serca, uszkodzić układ nerwowy, poparzyć skórę i tkanki wewnętrzne. 

Choć to rzadkość, zdarza się, że ludzie wychodzą z takiego incydentu niemal bez obrażeń. Oto czynniki, które mogą w tym pomóc: Jeśli energia pioruna przechodzi przez ciało w różny sposób, nie gromadzi się w jednym miejscu.  

• Trzymanie się za ręce może pomóc rozprowadzić prąd między ciałami, co zmniejsza obrażenia, tak jak miało to miejsce u Dylana i Lexie.
•  Szybka pomoc medyczna: Natychmiastowa reanimacja znacznie zwiększa szanse na przeżycie.
•  Losowy czynnik: Czasami przeżycie zależy po prostu od szczęścia i okoliczności w momencie uderzenia

 Historia Dylana i Lexie nie sugeruje, że trzymanie się za ręce chroni przed piorunem. To wyjątek, a uderzenie pioruna zawsze niesie ze sobą ogromne ryzyko. Niemniej jednak ta opowieść pokazuje, że w ekstremalnych sytuacjach natura i przypadek mogą czasem działać na naszą korzyść.

 Recenzja filmu "Do wszystkich chłopców, których kocham"

Film opowiada o Larze Jean, spokojnej nastolatce, która pisze tajne listy miłosne do chłopców, w których się zakochała. Kiedy te listy przypadkowo trafiają do adresatów, jej życie nagle staje na głowie. Z pozoru prosta fabuła szybko przeradza się w lekką opowieść o dorastaniu, uczuciach i odkrywaniu samego siebie.

Historia koncentruje się na pierwszej miłości i relacjach w szkole. Twórcy przedstawiają świat nastolatków w sposób, który nie jest przesadnie dramatyczny. Film charakteryzuje się:

- lekkim tempem i przejrzystą narracją
- ciepłym, romantycznym klimatem
- humorem, który łagodzi napięcie
- bohaterami, z którymi łatwo się identyfikować

To produkcja, którą ogląda się z przyjemnością. Nie przytłacza trudnymi tematami, a raczej skupia się na emocjach i relacjach. Aktorzy wypadają bardzo naturalnie. Główna bohaterka zyskuje sympatię już od pierwszych scen. Chemia między postaciami sprawia, że ich relacje wydają się autentyczne. Zdjęcia są jasne i estetyczne, a muzyka doskonale podkreśla romantyczny charakter filmu.

Całość tworzy spójną komedię romantyczną, która jest skierowana głównie do młodszej widowni, ale starsi widzowie również mogą odnaleźć w niej elementy swoich własnych wspomnień.

Moja opinia o filmie

Ten film ogląda się jak lekką opowieść o pierwszych uczuciach. Najbardziej przyciąga prostota i szczerość emocji. Podoba mi się, jak ukazano nieśmiałość i odwagę w relacjach. Bohaterowie popełniają błędy, co czyni ich bardziej ludzkimi.

To świetna propozycja na relaksujący wieczór. Film poprawia nastrój i przypomina, jak to jest przeżywać pierwsze zauroczenia. Jeśli jesteś fanem romantycznych opowieści o dorastaniu, ta produkcja na pewno cię usatysfakcjonuje.

Jak rozmawiać z dziećmi o emocjach i gniewie

Czasami gniew dzieci może prowadzić do poważnych konsekwencji. Wczoraj na urodzinach brata siostra bratowej usłyszałam o 11-latku, który zabił swojego tatę, bo ten zabrał mu konsolę. Ta tragedia miała miejsce w Pensylwanii w USA i pokazuje, jak brak rozmowy oraz kontroli nad emocjami może skończyć się dramatem.

To nie jest sensacja – to ważna lekcja dla nas wszystkich.

Dlaczego emocje dzieci są tak istotne

Dzieci często nie wiedzą, jak radzić sobie z frustracją i gniewem. Kiedy dorośli nie oferują wsparcia, może to prowadzić do agresji lub niebezpiecznych zachowań.

• Każde dziecko odczuwa emocje na swój sposób
• Niezrozumienie i brak wsparcia tylko zwiększają stres
• Rozmowa pomaga budować poczucie bezpieczeństwa

Jak rozmawiać z dzieckiem o gniewie

Rozmowy powinny być proste i konkretne. Ważne jest, aby dziecko wiedziało, że jego uczucia są ważne, ale istnieją zasady, których należy przestrzegać.

• Zadawaj pytania takie jak: „Co czujesz w tej sytuacji?”
• Pomagaj nazywać emocje: gniew, frustracja, smutek
• Ucz prostych metod radzenia sobie, takich jak głębokie oddechy, spacer czy rysowanie uczuć

Sposoby na wsparcie i kontrolę emocji w rodzinie

Stwórz rutynę, która pomoże wyrażać uczucia, na przykład prowadź dziennik emocji. Zachęcaj swoje dziecko do dzielenia się trudnymi chwilami. Bądź wzorem do naśladowania – pokaż, jak sam radzisz sobie ze stresem.

Ta historia może być przerażająca, ale uczy nas, jak istotne są rozmowy, obecność i zrozumienie. Porozmawiaj dzisiaj ze swoim dzieckiem. Sprawdź, jak się czuje i czy potrafi nazwać swoje emocje. To małe kroki, które budują poczucie bezpieczeństwa i pomagają unikać dramatów.

 Koniec Ery CV? Liczą się tylko ‘Skills’

                               Nowy rynek pracy

Rynek pracy przechodzi prawdziwą rewolucję. Coraz więcej firm przestaje skupiać się wyłącznie na dyplomach czy tradycyjnych CV. Teraz liczą się konkretne umiejętności i to, co potrafisz zrobić od razu. To odpowiedź na szybkie tempo rozwoju technologii i nowe oczekiwania pracodawców.

Dlaczego umiejętności są ważniejsze niż dyplom

Rynek pracy nieustannie się zmienia. Firmy coraz częściej stawiają na praktyczne umiejętności zamiast formalnych kwalifikacji. Badania pokazują wyraźny trend:

• 65% menedżerów woli zatrudniać kandydatów na podstawie umiejętności niż dyplomu.
• 90% pracodawców uważa, że osoby zatrudnione dzięki umiejętnościom popełniają mniej błędów i szybciej adaptują się w pracy.
• 85% firm korzysta z rekrutacji opartej na sprawdzaniu kompetencji.

To oznacza, że CV może stracić na znaczeniu, zwłaszcza gdy zawiera jedynie listę ukończonych szkół. Liczą się realne osiągnięcia i to, co potrafisz zaprezentować.

Jak firmy sprawdzają umiejętności

Rekruterzy szukają dowodów na twoje kompetencje w inny sposób niż kiedyś. Zamiast polegać na dyplomie, sprawdzają:

• próbki pracy i portfolio
• testy praktyczne
• zadania i case’y
• konkretne projekty z życia zawodowego

To pozwala im ocenić, czy naprawdę potrafisz to, o czym piszesz.

Gdzie dyplom dalej ma znaczenie

Nie oznacza to, że dyplom jest całkowicie zbędny. W niektórych zawodach wciąż ma duże znaczenie. Medycyna, prawo czy inżynieria wymagają formalnego przygotowania. Jednak nawet tam coraz bardziej liczą się umiejętności praktyczne, takie jak współpraca w zespole, rozwiązywanie problemów czy komunikacja.

 Przełom w ochronie oceanów – niesamowite wyniki odbudowy Wielkiej Rafy Koralowej

Z najnowszych raportów organizacji zajmujących się klimatem wynika, że projekt odbudowy jednej z największych morskich struktur na świecie wkracza w nową, przełomową fazę. Program Great Barrier Reef Restoration przynosi rekordowe rezultaty, udowadniając, że nowoczesna technologia może naprawdę wspierać regenerację zniszczonych ekosystemów.

Czy to początek nowej ery w ochronie oceanów?

Wielka Rafa Koralowa – ekosystem na krawędzi przetrwania

Great Barrier Reef to największy system raf koralowych na świecie, rozciągający się wzdłuż wybrzeży Australii. Od lat zmaga się z dramatycznymi skutkami zmian klimatycznych, takimi jak:

- wzrost temperatury wód oceanicznych,
- masowe bielenie koralowców,
- zakwaszenie oceanów,
- zanieczyszczenia i presja turystyczna.

Koralowce są fundamentem życia w tropikalnych morzach, tworząc siedliska dla tysięcy gatunków ryb i innych organizmów morskich. Ich degradacja prowadzi do destabilizacji całych łańcuchów pokarmowych.

Autonomiczne roboty podwodne – technologia w służbie natury

Jednym z kluczowych elementów najnowszej fazy projektu jest wykorzystanie autonomicznych robotów podwodnych. Te zaawansowane urządzenia:

- mapują uszkodzone fragmenty rafy,
- precyzyjnie rozmieszczają larwy koralowców,
- monitorują tempo wzrostu nowych kolonii,
- zbierają dane środowiskowe w czasie rzeczywistym.

Dzięki automatyzacji możliwe stało się działanie na obszarze porównywalnym z wielkością małego miasta – w znacznie krótszym czasie niż przy tradycyjnych metodach nurkowych.

Koralowce „in vitro” – morskie laboratoria przyszłości

Drugim kluczowym elementem sukcesu jest rozwój metod hodowli koralowców „in vitro”. W kontrolowanych warunkach laboratoryjnych naukowcy:

• wybierają osobniki o lepszej odporności genetycznej,
• przyspieszają wzrost młodych polipów,
• zwiększają przeżywalność kolonii po ich przeniesieniu do oceanu.

Historyczny przełom w ochronie oceanów

Radio Przystanek Jastrzębie-Zdrój – lokalne informacje i inicjatywy

Słuchając Radio Przystanek Jastrzębie-Zdrój, natknęłam się na informacje, które z pewnością zainteresują mieszkańców. To radio nie tylko dostarcza wiadomości, ale także mobilizuje społeczność do działania i zachęca do dzielenia się swoimi opiniami na temat lokalnych zmian.

Dzięki temu możemy lepiej zrozumieć potrzeby naszej okolicy i aktywnie uczestniczyć w inicjatywach, które naprawdę wpływają na życie w Jastrzębiu-Zdroju.

Czym tak naprawdę jest abolicja w wodociągach w Jastrzębiu-Zdroju?

Abolicja w wodociągach to specjalna, czasowa akcja, która umożliwia legalizację nielegalnych przyłączy wodno-kanalizacyjnych bez obaw o kary czy zaległe opłaty.

Dlaczego zdecydowano się na wprowadzenie abolicji?

Głównym celem jest uporządkowanie sytuacji prawnej w sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Dzięki temu:

• Wodociągi mogą skuteczniej monitorować swoją sieć
• Zapewnione jest bezpieczeństwo techniczne
• Rozliczenia za wodę i ścieki stają się jasne i zgodne z prawem

Korzyści dla mieszkańców

Jeśli masz nielegalne przyłącze i zdecydujesz się na abolicję do 31 marca 2026 roku, oto co zyskujesz:

1. Nie będziesz musiał płacić zaległych opłat za wcześniejsze korzystanie z sieci.
2. Nie grożą Ci żadne kary ani odszkodowania.
3. Zyskujesz legalny dostęp do usług wodno-kanalizacyjnych.

Co się stanie po zakończeniu akcji?

Po 31 marca 2026 roku rozpoczną się kontrole terenowe. Jeśli wykryjemy nielegalne przyłącze:

• Będą naliczane zaległe opłaty za okres do 3 lat
• Mogą zostać nałożone dodatkowe sankcje finansowe
• Będzie konieczne uregulowanie stanu prawnego bez żadnych ulg

Jak skorzystać z abolicji?

Aby zalegalizować przyłącze:

1. Pobierz i wypełnij wniosek, który znajdziesz na stronie JZWiK
2. Złóż go do 31 marca 2026 roku
3. Wypełnij formalności techniczne i odbierz przyłącze zgodnie z wymaganiami spółki

Sprawiedliwość społeczna – co to takiego i dlaczego jest tak ważna?

Sprawiedliwość społeczna to zasada, która mówi, że wszyscy ludzie powinni mieć równe prawa, szanse i dostęp do podstawowych dóbr. Chodzi o to, aby nasze społeczeństwo działało sprawiedliwie dla każdego, bez wykluczania i nierównego traktowania.

Jak sprawiedliwość społeczna wpływa na nasze codzienne życie?

Możemy ją dostrzec w kilku kluczowych obszarach:

• Edukacja – każdy ma prawo do nauki, niezależnie od swojego pochodzenia czy sytuacji finansowej.
• Praca – wszyscy powinni mieć równe szanse na zatrudnienie oraz godziwe wynagrodzenie.
• Opieka zdrowotna – dostęp do leczenia i wsparcia medycznego dla każdego.
• Równe traktowanie – brak dyskryminacji ze względu na płeć, wiek czy pochodzenie.

Dlaczego sprawiedliwość społeczna jest tak istotna?

Bez niej pojawiają się podziały i konflikty. Społeczeństwo działa znacznie lepiej, gdy ludzie czują, że są traktowani sprawiedliwie.

Na przykład Organizacja Narodów Zjednoczonych uznaje sprawiedliwość społeczną za jeden z kluczowych celów rozwoju, walcząc z ubóstwem i nierównościami na całym świecie.

Jak możesz przyczynić się do sprawiedliwości społecznej?

Twoje działania mają ogromne znaczenie. Możesz:

• reagować na niesprawiedliwe traktowanie innych
• wspierać lokalne inicjatywy i pomoc społeczną
• szanować różnice między ludźmi
• dbać o równe szanse w swoim otoczeniu

Czy zauważasz w swoim otoczeniu sytuacje, w których sprawiedliwość społeczna nie funkcjonuje tak, jak powinna?

 Praca może być naprawdę przyjemna! W naszej placówce niedawno rozpoczęły się praktyki, które dają uczestnikom szansę na zdobycie cennego doświadczenia w praktyczny sposób. Na początek zaczęli od roli pomocy magazyniera, gdzie zajmują się przygotowywaniem zamówień potrzebnych w pracowni oraz ich dostarczaniem.

Dzięki temu uczą się, jak organizować swoją pracę, biorą odpowiedzialność i współpracują w zespole. To zadanie daje im również satysfakcję, bo czują, że mają realny wpływ na funkcjonowanie placówki.

Oprócz obowiązków magazynowych, uczestnicy biorą udział w dodatkowych zajęciach związanych z poszukiwaniem pracy. Uczą się, jak tworzyć CV, przygotowują się do rozmów kwalifikacyjnych i dowiadują się, jak skutecznie szukać ofert, które odpowiadają ich umiejętnościom. Te zajęcia mają na celu nie tylko zwiększenie szans na znalezienie pracy, ale także budowanie pewności siebie i samodzielności w kontaktach zawodowych.

Cały program pokazuje, że praca to nie tylko obowiązek, ale także świetny sposób na rozwój, naukę nowych umiejętności i spędzenie czasu w aktywnym, inspirującym środowisku.

PKP Intercity i Newag prezentują pierwszą hybrydę. Testy już wiosną 

Przypadkiem usłyszałam w radiu coś, co od razu przykuło moją uwagę. Nie planowałam niczego odkrywać, a jednak natknęłam się na coś naprawdę fascynującego. Ta chwila przypomniała mi, że czasem najciekawsze rzeczy odkrywamy zupełnie niespodziewanie, podczas zwykłego słuchania radia. 

Hybrydowe pociągi wyjadą na polskie tory. 

Pociągi hybrydowe to nowoczesne pojazdy szynowe, które łączą w sobie dwa lub więcej źródeł energii do napędu. Najczęściej spotykamy połączenie silnika spalinowego (takiego jak diesel) z napędem elektrycznym oraz akumulatorami. Dzięki temu mogą poruszać się zarówno na trasach bez sieci trakcyjnej, jak i na odcinkach, gdzie jest dostęp do energii elektrycznej.

Jak działa pociąg hybrydowy?

Pociąg hybrydowy dostosowuje swoje źródło energii w zależności od warunków na trasie:

• Na odcinkach z zasilaniem elektrycznym korzysta z prądu, co pozwala na eliminację emisji spalin.
• Na trasach bez sieci trakcyjnej uruchamia silnik spalinowy lub wykorzystuje energię z akumulatorów.
• Często stosuje się również regenerację energii podczas hamowania. Zamiast tracić ją w postaci ciepła, energia jest magazynowana w bateriach i może być ponownie wykorzystana.

System sterowania automatycznie wybiera najbardziej efektywny tryb pracy.

Pociągi hybrydowe emitują znacznie mniej dwutlenku węgla i innych zanieczyszczeń w porównaniu do tradycyjnych lokomotyw z silnikiem spalinowym. To szczególnie istotne na trasach miejskich, gdzie jakość powietrza ma kluczowe znaczenie.

Oszczędność paliwa - Połączenie silnika spalinowego z napędem elektrycznym prowadzi do niższego zużycia paliwa. W praktyce hybrydowe systemy mogą ograniczyć spalanie nawet o kilkadziesiąt procent.

Cicha praca- Dzięki elektrycznemu napędowi, pociągi są znacznie cichsze niż tradycyjne pojazdy spalinowe. To poprawia komfort podróży i redukuje hałas w okolicy tras.

Elastyczność ruchu - Nie musisz się martwić o stan infrastruktury trakcyjnej. Pociąg hybrydowy działa świetnie zarówno tam, gdzie jest dostępna sieć elektryczna, jak i na trasach, gdzie prądu brakuje.

Pociągi hybrydowe to naprawdę ważny krok w kierunku bardziej ekologicznego i oszczędnego transportu kolejowego. Łączą w sobie najlepsze cechy napędu spalinowego i elektrycznego, co pozwala im poruszać się po różnych trasach. Dlatego coraz więcej przewoźników decyduje się na nie, chcąc obniżyć koszty i zmniejszyć emisję.

Fota

 Problem "pułapki lat 90." w zatrudnieniu osób z niepełnosprawnościami wynika z przestarzałego systemu, który nie potrafi nadążyć za dynamicznymi zmianami w społeczeństwie i gospodarce. Regulacje wprowadzone w latach 90. miały na celu wsparcie osób z niepełnosprawnościami w znalezieniu pracy, ale w praktyce stworzyły odrębny rynek pracy, który izoluje te osoby od głównego nurtu zatrudnienia.

• Osoby z niepełnosprawnościami często rezygnują z pracy, ponieważ boją się utraty świadczeń rentowych, co dla nich stanowi zbyt duże ryzyko.
• Społeczeństwo wciąż postrzega te osoby jako niezdolne do pracy, co tylko pogłębia ich marginalizację. Obecny system nie zapewnia wystarczającego wsparcia ani dla pracodawców, ani dla samych osób z niepełnosprawnościami, co prowadzi do ich wykluczenia z rynku pracy.

Artykuł Przemysława Żydoka jasno pokazuje, że zatrudnienie osób z niepełnosprawnościami wymaga pilnych, kompleksowych zmian systemowych oraz zmiany społecznego podejścia. Musimy wspólnie walczyć o to, aby osoby z niepełnosprawnościami miały równe szanse na rynku pracy.

Wprowadzenie elastycznych rozwiązań oraz wsparcia dla pracodawców jest kluczowe, aby przełamać istniejące stereotypy i umożliwić osobom z niepełnosprawnościami aktywne uczestnictwo w życiu zawodowym. Tylko poprzez takie działania możemy stworzyć społeczeństwo, które docenia różnorodność i potencjał każdego człowieka.