Jest niedziela, za oknem piękne słońce temperatura w granicach typowo łagodnych - kończę poranną audycję . Na czacie  oczywiście rozpoczęła jak zawsze się dyskusja. Nagle jedna z prezenterek do mnie takie słowa.

"Iza...proszę Ciebie nie ośmieszaj się albo nie rób z nas idiotów. Wszyscy wiemy, że Twoje audycje, wiersze i wszystko pisze AI. Wystarczy popatrzeć jak i co piszesz....możesz się na mnie obrazić ale ja piszę to co ja myślę jak i inni

już parę razy wbiłam w AI tematy Twoich audycji i wykazał teksty które czytasz jak i utwory jakie trzeba w niej wykorzystać nawet jak audycję prowadzisz i opowiadasz coś o koleżance albo o jakimś swoim wydarzeniu jest inne jak to co prowadzisz tematycznie

 

a wiesz co jest przykre? Przykre jest to, że jak ktoś pisze do Ciebie czy mówi prawdę a nie udaje to uważasz go za wroga jesteś osobą, która ma pewne ograniczenia, i ja np. chciałabym przeczytać blog takiej osoby ale taki prawdziwy, od jej serca to co myśli, czuje w jej sposób a nie poprawiany i kombinowany przez AI dla mnie coś takiego jest wartościowe a nie udawanie kogoś innego.

Zostawiłam to bez komentarza, bo nie mam zamiaru już się denerwować - tylko napisałam tak! śniadanie i kawę też mi dziś zrobiła.. Może to zazdrość? bo pisała o ograniczeniach - to wie, że jestem niepełnosprawna.  To przykre, że ludzie mi tak mówią tym bardziej, że oni też korzystają

Tylko nie wie o tym, że współpracowałam przed laty z redaktorem naczelnym, który mnie dużo nauczył, a wiersze piszę od dawna, a teraz AI robi mi czasami grafikę (tło)

                                Czy korzystając z AI jest złe?