otrzymałam dyplom, który znaczy dla mnie znacznie więcej niż tylko kawałek papieru.

Zostałam doceniona za moje zdolności literackie, pasję do pisania wierszy, lekkość formy oraz świadomość języka. Brzmi to dość oficjalnie, ale dla mnie to najbardziej osobista nagroda, jaką miałam od dłuższego czasu.

Piszę od zawsze. Wiersze to mój sposób na oddychanie i porządkowanie myśli. Ta lekkość formy nie jest przypadkowa – to efekt wielu godzin spędzonych na szukaniu idealnego słowa, które nie będzie zgrzytać. Świadomość formy to dla mnie wyraz szacunku do języka.

Żyjemy w dziwnych czasach. Czasem wystarczy, że coś jest spójne, wzruszające i dopracowane, a ktoś od razu stwierdzi: "to na pewno AI". Spotkałam się z tym wielokrotnie i to bolało, bo nikt nie widział tych nieprzespanych nocy spędzonych nad kartką.

Dlatego ten dyplom ma dla mnie ogromne znaczenie.

Cieszę się, że mimo hejtu i łatwych ocen, są jeszcze ludzie, którzy potrafią dostrzec prawdziwą samodzielność i talent. Którzy umieją odróżnić duszę od algorytmu.

Dziękuję Kapitule / Jury za to wyróżnienie. To nie koniec mojej drogi, to dopiero początek. Obiecuję pisać dalej.